(Semen Armeniaceae) Armeniaca vulgaris Lam. (Syn : Prunus armeniaca L.) (Rosaceae) türünün kurutul muş olgun tohuınlarıdır. Bu tür 3- 5 m yük seklikte, yatık dallı bir ağaçtıı·. Yapraklar ba sit, saplı, dişli kenarlı ve sivri uçludur. Mey va olgunlukta turuncu renkli, üzeri hafif tüy lii ve tatlı lezzetlidir. Tek bir tohum taşır. Tohrıın acı lezzetli ve özel kokuludur. Vata nı Kuzey Çin (Pekin civarı) dağlarıdır. Halen bütün Akdeniz ülkeleri ve Türkiyede meyva ağacı olarak yetiştirilir. Büyük ıneyvalı ve to humu tatlı lezzetli olan kültür formları "Ka yısı" ismini alır. Bu formlar, diğer türler üzerine aşılama ile üretilir. Zerdali çekirdeği yağ (% 41) ve aınygdalin taşır (2). Tedavide şeftali çekirdeği gibi kullanılır. Meyva müs hil etkilidir. Zerdali ve kayısı meyvası kolaylıkla ku- ı - Foumier, P.: Ayni yayın ı : 112. rutulabilir ve besin değeri yiiksektir. Eski de virlerde gıda olarak biiyük bir rol oynamış tır. P. Zhukovsky bu hususta şunları yazmak tadır (2) : "Kayısı kültürü Anadolu bahçeciliğinde hemen hemen hakim bir mevki işgal eder. Orta Anadolu'nun en fakir bahçelerinde ka yısı ağaçları bulunur. Eskiden kervan yollan memleketin hayat damarlarını teşkil ederdi ve yolcu, muhafazası kolay, ucuz, lezzetli ve bozulmayan yolluk gıda maddesi olarak ku ru kayısıdan geniş ölçüde istifade ederdi. Böy lece kayısı besi maddesi olarak halkın bes lenmesinde büyük rol oynardı. Arabistan, Mezopotamya ve Güney İran'da kuru hurma nın oynadığı .rolii burada kuru kayısı olduk ça biiyük mikyasta oynardı. 2 - Yazıcıoğlu, T.: Türkiyenin nebati yağ zenginliği, Türkiyenin yağ, tohum ve meyvelerile nebati yağları üzerinde tecrübi araştırmalar- Ankara Y. Zir. Enst. Derg. 2 : 680 (1945) . 3 - Zhukovsky, P.: Türkiyenin zirai bünyesi 786, istanbul (1951).
Kaynak: Türkiye'de Bitkilerle Tedavi (Turhan Baytop), s. 260